Chef

Nooit meer een hond! Dat was onze reactie nadat Radja overleed. Arie wilde niet meer gebonden zijn en ik wilde nooit meer dat verdriet meemaken. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. We begonnen het toch al snel te missen. We zaten net voor een verhuizing, dus een hond erbij kwam ook niet bepaald gelegen. Maar dan kom je een Stafford pup tegen in een heel bijzondere kleur die meteen je hart steelt. Dat laat je niet zomaar voorbij gaan toch? We besloten daarom contact op te nemen en zijn gaan kijken in Lelystad waar dat kleine droppie woonde. Uiteraard waren we meteen verkocht. Hij was direct vriendelijk en aanhankelijk en voor Stafford-begrippen best voorzichtig met kinderen. Chef bleek inderdaad een lot uit de loterij. Gemakkelijk op te voeden en altijd vrolijk, een wereld hond! Totdat hij rond een half jaar was, wat een ellende. Hij vrat bankstellen, luisterde voor geen meter en werd met de dag lomper en slungeliger. Een dram op vier poten. Maar de aanhouder wint, blijven trainen en consequent blijven en ja hoor, de leuke, lieve gezellige hond kwam weer terug. Het lijf kwam weer in proporties, hierdoor zag hij er ook meteen een stuk beter uit. Chef is de grote steun en toeverlaat van Joey. Verder is hij enorm gek op de katten. Eek was zijn grote vriendin, hij heeft haar dan ook enorm gemist, de arme hond was maanden zichzelf niet. De eerste kittens van Boezel waren dan ook een welkome afleiding en Chef sloot de kleine pluizebollen direct in zijn hart. Stip is zijn nieuwe vriendin, ze zijn stapel op elkaar. Maar ook met Spoffer kan hij enorm goed door één deur. Hij stelde zich de eerste dagen op als haar ware bodyguard, een betere vriend dan Chef kun je je niet wensen.

TERUG / HOME